Panamakanaal Cruise - van Cristobal / Colon - 116775

Colon is in 1850 gesticht als eindpunt van de Panama Railroad die, ten behoeve van de handel, is gebouwd om de Atlantische Oceaan te verbinden met de Pacifische. In het centrum van de stad staat nog een monument dat herinnert aan die tijd, door de oprichters van de stad te eren: Aspinwall, Stephens en Chauncey. Nabij Colon staat een oude grenspost die in de Spaanse tijd werd gebruikt om slaven naar Amerika te brengen. Deze post is inmiddels omgebouwd tot een indrukwekkend museum, gewijd aan slavenhandel en de geschiedenis en cultuur van de zwarte Panamese bevolking. Daarnaast is de San Juan de Dios, een kerk ter ere van Johannes, de beschermheilige van de stad, ook zeker het bekijken waard.

De San Blaseilanden liggen aan de Caraïbische zijde van Panama. De eilandengroep bestaat uit 365 eilanden waarvan er maar een paar bewoond zijn. Deze zijn ook meteen zeer dichtbevolkt. De eilanden liggen in een autonome regio en worden sinds 1938 bestuurd door de Kuna-indianen. Op de door kokosbomen omzoomde eilanden zijn geen muggen. Misschien dat de Indianen zich er daarom hebben gevestigd! In speciale houten boten, de 'cayucos', gaan de Indianen op jacht naar schaaldieren. In tegenstelling tot andere stammen in het Caraïbische gebied, zijn de Kuna's altijd van top tot teen gekleed, meestal in bonte klederdracht. Voor toeristen zijn de San Blaseilanden een mooi, ongerept duikgebied, dat uitnodigt tot dromen met zijn zandstranden in beschutte baaien en het turkooiskleurige, warme water.

Het Panamakanaal is ongeveer tachtig kilometer lang en telt drie sets sluizen, een aan de Atlantische kant en twee aan de kant van de Stille Oceaan. Via deze sluizen moeten schepen een hoogteverschil van 26 meter boven zeeniveau overwinnen om naar de andere oceaan te kunnen komen. Het water stijgt en zakt in de sluizen met behulp van een ingenieus systeem dat gebruik maakt van zwaartekracht. Er komt geen pomp aan te pas. Hoewel het kanaal twee oceanen met zout zeewater verbindt, is het water in het kanaal zelf zoet. Dit is mede van belang om het water van de beide oceanen en daarmee het dieren- en plantenleven gescheiden te houden. Een grotendeels aangelegd meer, Gatun, vervult de rol van bassin. Regenwater en water uit het omliggende regenwoud wordt erin verzameld om vervolgens naar de sluizen te vloeien. Per keer verbruikt een sluis bijna tweehonderd miljoen liter water.

Coiba is een eiland wat behoort tot Panama. Het eiland bestaat uit een Nationaal Park en is een van de grootste natuurparken van Panama. Het park omvat 39 kleine eilandjes. Algemeen beschouwd zijn er in het park drie verschillende ecosystemen; de eilanden, het visbestand en de koraalriffen. In 2005 werd het park opgenomen in de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het Nationaal Park Coiba is voor duikers een waar paradijs. De riffen herbergen een enorme soortenrijkdom aan vissen. Ook vissers, wandelaars en vogelliefhebbers kunnen hier hun hart ophalen. In het park komen enkele endemische diersoorten voor; o.a. de Coibra brulaap en andere vogelsoorten. Enkele van de meest markante diersoorten die in Nationaal Park Coiba voorkomen zijn de geelvleugelara, de bedreigde wurgarend, bultrug, potvis, orka, Indische griend en de Reizenmanta.

Puntarenas, wat letterlijk 'zandig punt' betekent in het Spaans, is een kuststad in Costa Rica die bekendstaat om zijn prachtige stranden, geliefd bij surfers van over de hele wereld. De ontspannen sfeer en de indrukwekkende kustlijn maken het een ideale bestemming voor iedereen die van zon, zee en surfen houdt.

Hoewel de stad nu een populaire toeristische bestemming is, begon de groei van Puntarenas pas in de 19e eeuw, toen de bloeiende koffieproductie het gebied belangrijk maakte voor de export. In die tijd werd de koffie met ossenkarren naar de stad gebracht, maar al snel werd dit proces versneld door de aanleg van een spoorweg, wat bijdroeg aan de economische ontwikkeling van de regio.